Prawo Naturalne | Ariowie

Prawo Naturalne

„Dążąc do dobra i piękna, wszelkie szkody zadośćuczynię, wedle możliwości.”

Jest prawem emanującym z nieskażonej Natury Człowieczej, wynikającej z jego interakcji z naturalnymi aspektami jego doświadczeń oraz wszelkich interakcji ze światem zewnętrznym i wewnętrznym.

Jako narodzony w tym wymiarze człowiek, jest pierwszym beneficjentem daru pojednania rodziców, nawet jeżeli to pojednanie nie było samo w sobie pięknem i dobrem.
Prawem natury następują niezwykłe procesy, które budują mu pojazd fizyczny i instalują wiele przekazów, które pomogą mu w odkrywaniu jego świata.

Jego dusza osiada się w jego naturalnym pojeździe, które umożliwi mu interakcje w wielu wymiarach naszego istnienia.
Pierwszym naturalnym doświadczeniem człowieka, jest piękno, czyli umiejętność dostrzegania piękna.

Piękno jest dobrem.
A więc, pierwszym naturalnym prawem człowieka jest:
Naturalne piękno, które jest dobrem oraz dobro, które emituje piękno.
Samo dostrzeganie piękna i dobra staje się motorem do czynienia piękna i dobra.
Idąc tym tokiem myślenia naszym naturalnym powodem istnienia jest CZYNIENIE DOBRA I PIĘKNA.

Rodzimy się aby czynić dobro i piękno.

Jednakże żyjąc w dualizmie , w jego cieniach i półcieniach, naturą rzeczy jest też brzydota oraz zło.
Rozpoznając skrajność doświadczeń i rozumiejąc pierwsze Prawo Naturalne, szybko pojawia się potrzeba do przywracania powodu naszego Naturalnego Istnienia. Rozpoznając brzydotę i zło, dążymy do piękna i dobra, a więc jesteśmy gotowi naprawić, zadość uczynić aby odzyskać Nasz Naturalny powód istnienia.

Dążąc do dobra i piękna, wszelkie szkody zadośćuczynię.

To brzmi w wielu sytuacjach jak stawianie się w akcie desperacji oraz misji, której nie można wykonać.
Czasami nie ma możliwości naprawić oraz zadośćuczynić z wielu powodów, często niezależnych od nas.
A więc, dodałbym – „wedle możliwości”.

Jeszcze raz:

Dążąc do dobra i piękna, wszelkie szkody zadośćuczynię, wedle możliwości.

Cóż więcej potrzeba?
„zarówno sprawiedliwość, jak i prawo wywodzą się z tego, co natura dała ludzkości, z tego, co obejmuje ludzki umysł, z funkcji ludzkości i z tego, co służy jednoczeniu ludzkości.”
Cyceron – De Legibus

„Bo gdy poganie, którzy nie mają prawa, czy z natury rzeczy zawarte w Prawie ci,
którzy nie mają Prawa, są dla siebie prawem: Którzy ukazują dzieło Prawa zapisane w ich sercach,
ich sumienie także daje świadectwo, a ich myśli tymczasem oskarżają się nawzajem lub usprawiedliwiają ”
św Paweł – List do Rzymian

Być może warto dodać jakieś aspekty społeczne, ale czy samotnik albo rozbitek na bezludnej wyspie,
nie może być żyjącym wg swojego powodu istnienia i doświadczać piękna i dobra?
Z moich obserwacji wynika, że im więcej komplikacji, tym mniej racji.
Faktycznie mniej to więcej, a więc chciałem sprawę jeszcze bardziej uprościć.

„Rodzimy się aby czynić dobro i piękno”.
Jest preambułą do Prawa Naturalnego, które składa się z jednego zdania.
„Dążąc do dobra i piękna, wszelkie szkody zadośćuczynię, wedle możliwości.”

Pozornie wydaje się, że jest tutaj wiele pola do interpretacji i nadużyć.
Ale to w jaki sposób Nasze relacje społeczne są wypaczane w taki sposób to Piękne Prawo Naturalne,
będziemy doświadczać , dla tego warto nieustannie zadawać sobie pytanie, czy to co czuwam,
czynię lub ignoruję prowadzi do Piękna i Dobra?